"Wij die onze eigen fabriek beheren!"

Women Empowerment dankzij een kleine yoghurt fabriek
 
Met het programma ‘Schoolontbijt’ moedigt de Boliviaanse overheid gemeentebesturen aan om lokale producten van plaatselijke producenten te gebruiken in scholen. In de gemeente Tiraque
sprong onze partner INCCA meteen op de kar om samen met de lokale boerenorganisatie APARK yoghurt te leveren in scholen. Nu levert APARK wekelijks 13.500 zakjes yoghurt van 100 ml aan de gemeentelijke scholen. Eind 2010 boekten ze een mooie netto-opbrengst van 25.000 euro. De 150 enthousiaste leden, met vrouwen in de hoofdrol, mogen fier zijn op hun prestatie!
 
Het verliep niet zonder slag of stoot weliswaar. Er kwam een heuse proefsessie voor het gemeentebestuur bij kijken om de raadsleden te overtuigen van de kwaliteit van de yoghurt. Vanaf de eerste hap was alles beklonken.

In samenwerking met INCCA en Bevrijde Wereld werd een productieruimte gebouwd bestaande uit een keuken, kantoor en opslagruimte. Er kwamen pannen, een gasfornuis, thermometers en een koelkast. Er ontstond een samenwerking met de Universiteit in Cochabamba (UMSS) waarbij APARK onderwezen werd in het produceren van yoghurt. Doña Vitalia en Doña Elsa uit het naburige dorp werden benoemd tot leidinggevenden en krijgen ondersteuning van Gonzalo, de veldwerker van INCCA in dit gebied.

 Zelfs in onze stoutste dromen hadden we nooit gedacht yoghurt te mogen produceren voor het schoolontbijt. Wij zijn gewend om het land te bewerken en aan akkerbouw te doen, met enkel aardappelen, bonen en gerst als dagelijkse kost. Dona Vitalia.

Vroeg in de ochtend komt Doña Edelfrida met rasse schreden aanlopen, zij is één van de trouwe leveranciers van melk. Je zou niet denken dat deze vrouw net een vijf kilometer lange wandeling achter de rug heeft – en dat met een melkkan gevuld met veertig liter melk op haar rug. "Ja, het is wel zwaar. Maar vaak zijn er geen taxi's en moet ik alles lopen," zegt ze.
 
Doña Vitalia neemt een monster van de melkkan. Een eetlepel melk wordt vermengd met een scheut alcohol van 96%. Als dit mengsel helder blijft, is de melk bruikbaar. Als het begint te schiften is de melk niet geschikt voor de productie van yoghurt, maar wel voor bijvoorbeeld het maken van kaas.

Wij werkten alleen maar in ons eigen huis en wisten helemaal niets. Nu moet ik elke twee maanden naar de gemeente om een cheque op te halen en naar de bank om deze cheque te storten of om geld op te halen om de boerinnen voor hun melk te betalen. Ik leer zoveel nieuwe dingen. Doña Elsa en ik gaan nu ook naar een management cursus. Ha!, ik die management leer. Vroeger wist ik daar allemaal niets van af, wie had dat gedacht. Doña Vitalia praat en lacht alsof ze zelf nog steeds niet gelooft wat voor wending haar leven het afgelopen jaar heeft gekregen.
 
Ambitieuze toekomstplannen

Met Gonzalo spreken we verder over deze vorm van women empowerment. “Dankzij de oprichting van vrouwenorganisaties op dorpsniveau en dit soort initiatieven wordt er nu naar vrouwen geluisterd. Dat was voorheen niet het geval," aldus Gonzalo. “Onze toekomstplannen zijn ambitieus. Nu produceert de yoghurtfabriek twee dagen per week, volgend jaar willen ze dat opschroeven naar vijf dagen per week door meer schoolontbijten te leveren, maar ook door de markt op te gaan. Bevrijde Wereld en INCCA hebben APARK enorm geholpen om zo goed van start te gaan, en nu moeten ze een manier vinden om zelf verder te gaan. Ze hebben nu een financierder gevonden om een machine te kunnen kopen die yoghurtzakjes vult en verzegelt. Dat gebeurt nu nog handmatig."
 
Hij rekent voor hoe ze van de maandelijkse inkomsten van 33.000 bolivianos 5000 bolivianos kunnen overhouden. "Dat geld wordt gebruikt voor nieuwe investeringen," zegt Gonzalo, “zoals de teelt van alfalfa op het terrein van APARK dat door de vrouwen die melk leveren gekocht kan worden zodat ze hun koeien beter kunnen voeden. Of het kopen van een vrachtwagen zodat melk opgehaald kan worden en vrouwen als Doña Edelfrida niet zo ver meer hoeven te lopen.
 
Intussen warmt de melk op tot 80 graden. Er is nog tijd om te lunchen voordat de volgende stappen moeten worden uitgevoerd. De vijf vrouwen die vandaag werken hebben allemaal een schaaltje eten bij zich dat met elkaar wordt gedeeld: vers gekookte eieren, gekookte aardappelen en een bakje maïs, het standaard voedsel op het Boliviaanse platteland. Onze schaal met broccoli wordt met nieuwsgierigheid bekeken, "Wat is dat? Hoe maak je dat?" De eerste hap is voorzichtig, maar het bakje gaat helemaal leeg. Er is een gevoel van verwantschap, van vrouwen onder elkaar. We maken grapjes en hebben plezier met elkaar. "Wie had dat gedacht," lachen de vrouwen. "Wij die hier onze eigen fabriek managen en ons eigen geld verdienen!"
 
 
Karin-Marijke Vis
IM046980.gif
 
 
IM049476.gif
 

 

IM046986.gif

Foto's: Coen Wubbels
 

 

 
 

Klik hier om dit project in Bolivia te steunen

Vingerpopjes uit Bolivia

 


In Bolivia maken ze tal van kleurrijke vingerpopjes. Deze gekke diertjes (2 euro) kunnen opgevuld worden met snoep en zo dienst doen als doopsuiker. De opbrengst gaat naar de projecten in Bolivia. Surf naar de baby pagina.

vingerpopje-9